Style aranżacji wnętrz mieszkania

2 grudnia 2009

Urządzić swoje cztery kąty można na mnóstwo sposobów – nie brakuje między innymi osób hołdujących minimalizmowi. Oczywiście, nie jest to wcale równoznaczne z tym, aby pozbyć się z mieszkania mebli, ale o materiały i przedmioty, jakich się do aranżacji użyje. Styl minimalistyczny uwielbia prostotę. O żadnym przepychu i niezliczonej ilości bibelotów nie ma tutaj nawet mowy. Dominują zdecydowanie geometryczne kształty – w charakterze ozdoby natomiast znakomicie sprawdzą się rzeczy w nietypowych, nieco piccasowskich formach. Pod warunkiem, że nie będzie ich dużo – dla przykładu jedna taka większych rozmiarów lampa załatwi sprawę. Styl minimalistyczny bardzo lubi takie materiały jak szkło oraz metal. Połączenie szkła i stali chromowanej będzie zatem idealne. Do tego najlepiej pasują stonowane kolory w naturalnych odcieniach, a zatem wszelakiego rodzaju brązy oraz beże, nieodzowna jest także biel – i to najlepiej w bardzo dużych ilościach. Dobrze jest, jeśli gdzieniegdzie kontrastuje z czernią.

Bardzo popularnym trendem w zakresie aranżacji mieszkań jest nadawanie im klimatu rodem z afrykańskiego kontynentu. To znakomita propozycja dla osób lubiących nieco egzotyki na co dzień i ceniących sobie niebanalność. Zacząć trzeba od odpowiedniej kolorystyki – ciepły pomarańcz, czerwień, czerń, ciemny brąz, żółty. To barwy najlepiej pasujące. Dobrym zestawieniem są dla przykładu pomarańczowe i żółte ściany kontrastujące z ciemnym brązem mebli. Na podłogę położyć można dywan w panterkę bądź inny wzór imitujący skórę dzikiego zwierzęcia. Ważne są także surowce, z jakich wykonane są niektóre meble oraz elementy o charakterze dekoracyjnym – idealnie w afrykańskim wnętrzu sprawdzi się rattan, kokos czy trawa bananowa. W takie rzeczy można bez problemu się zaopatrzyć. Ważne jest także – jak w każdym pomieszczeniu zresztą – oświetlenie. Musi tworzyć odpowiedni nastrój. „Ozdobniki” do takiego mieszkania wcale nie muszą być drogie – znaleźć je można choćby w popularnych sklepach „za cztery złote”.

Jednym z najbardziej efektownych stylów w zakresie aranżacji wnętrz jest styl kolonialny. Nie ma co ukrywać, iż nie każdy może sobie nań pozwolić, ponieważ materiały potrzebne do takiej aranżacji są drogie. Wystarczy wspomnieć chociażby o samych meblach – zdecydowanie najlepsze są te wykonane z drewna egzotycznego takiego jak dla przykładu mahoń, palisander czy teak. Uzupełnienie do nich stanowią naturalne materiały w postaci wikliny, rattanu oraz sznurka, który preparuje się wcześniej specjalnymi metodami. Kolonialne meble charakteryzują się przede wszystkim prostotą. Nie ma na nich zbyt dużej ilości zdobień, chociaż ich powierzchnia może być wykańczana na rozmaite sposoby. Ponadto odznaczają się one sporymi gabarytami, a ponadto kupuje się je w całości – nie ma tutaj możliwości w zakresie samodzielnego montażu. Ponieważ same w sobie są niesamowicie dekoracyjne, to wymagają one stonowanej kolorystyki otoczenia utrzymanej dla przykładu w brązach, zieleniach czy też w ciemniejszych beżach.

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , ,

Najwyższe świątynie świata

28 listopada 2009

Znajdująca się w niemieckiej miejscowości o nazwie Ulm luterańska katedra słynie przede wszystkim z tego, iż spośród wszystkich chrześcijańskich świątyni na całym świecie jest najwyższa. Jej wieża liczy bowiem sobie na wysokość sto sześćdziesiąt jeden i pół metra. Obiekt ten wybudowany został w gotyckim stylu. Pierwotnie był to kościół katolicki, jednak kiedy nastały czasy reformacji, przejęli ją protestanci. Budowa tego obiektu ruszyła w latach siedemdziesiątych czternastego stulecia. Całe przedsięwzięcie trwało w sumie bardzo długo, albowiem ostatecznie ukończone zostało w raz z początkiem lat dziewięćdziesiątych wieku dziewiętnastego. W międzyczasie było bardzo wiele przerw w budowie. Dokładnie przez jedenaście lat katedra ta cieszyła się mianem najwyższego budynku znajdującego się na ziemskim globie – wcześniej tytuł ten posiadała inna niemiecka świątynia, a zatem katedra kolońska. Katedra w Ulm bez większego uszczerbku przetrwała drugą wojnę światową, choć Stare Miasto zostało zniszczone.

Jamusukro to nazwa konstytucyjnej stolicy Wybrzeża Kości Słoniowej. Miejscowość ta słynie przede wszystkim ze znajdującej się tam Bazyliki Matki Boskiej Królowej Pokoju. Jest to największy kościół spośród wszystkich znajdujących się na świecie i jednocześnie najwyższa świątynia na kontynencie afrykańskim. Budowa tego obiektu zajęła zaledwie trzy lata – miało to miejsce w latach osiemdziesiątych minionego stulecia. Inwestycja kosztowała przeszło trzysta milionów dolarów amerykańskich. Przed dziewiętnastoma laty bazylikę wyświęcił papież Polak Jan Paweł II. Zaznaczyć przy tej okazji trzeba, iż nie jest to katedralny kościół. Zajmuje imponującą powierzchnię wynoszącą trzydzieści tysięcy kilometrów kwadratowych. Projekt był wzorowany na watykańskiej Bazylice świętego Piotra. Wewnątrz jest siedem tysięcy siedzących miejsc, natomiast łącznie zmieścić się tam jednorazowo może jedenaście tysięcy osób. Kiedy podjęto decyzję o budowie, wywołało to bardzo wiele dyskusji, pomysł uznano za kontrowersyjny.

Kolonia to jedno z najbardziej znanych niemieckich miast. Znane jest ono z wielu rzeczy, między innymi z tego, że znajduje się tam Katedra świętego Piotra i Najświętszej Marii Panny. Jest to jeden z najwyższych i największych kościołów na świecie. Jego budowę rozpoczęto w latach czterdziestych dwunastego stulecia. Wcześniej znajdowała się w tym miejscu świątynia o rzymskim rodowodzie. Ostatecznie budowa ukończona została wraz z początkiem lat osiemdziesiątych dziewiętnastego wieku. Wieże tego obiektu liczą sobie na wysokość nieco ponad sto pięćdziesiąt siedem metrów. Na długość z kolei katedra mierzy sto czterdzieści cztery metry, z kolei jej szerokość wynosi osiemdziesiąt sześć metrów. Całość zajmuje powierzchnię wynoszącą siedem tysięcy kilometrów kwadratowych. Trzynaście lat temu budowla ta trafiła na listę dziedzictwa światowego UNESCO. Każdego roku ten wspaniały, imponujący zabytek architektoniczny jest odwiedzany przez miliony turystów przyjeżdżających tutaj ze wszystkich stron świata.

Tagi:

Najwyższe budynki stolicy

25 listopada 2009

Rondo 1 jest aktualnie trzecim pod względem wielkości budynkiem znajdującym się w naszym kraju. Szukać go należy w Warszawie w Śródmieściu – a dokładniej, przy Rondzie ONZ (stąd też jego nazwa). Całkowita jego wysokość wynosi sto dziewięćdziesiąt dwa metry. Składa się nań łącznie czterdzieści kondygnacji. Prace budowlane ruszyły przed sześcioma laty i zajęły w sumie trzy lata. Otwarcie miało bardzo uroczysty charakter. Architektura tego obiektu jest bardzo interesująca. Cały obiekt jest przeszklony, natomiast w porze nocnej – podświetlany. Koszt tej inwestycji wyniósł dwieście milionów euro. Ciekawostką jest to, że zostały tutaj zainstalowane specjalne systemy, dzięki którym temperaturę w budynku oraz jego oświetlenie można regulować za proca osobistego komputera. Projekt sporządzony został w ten sposób, aby po wybudowaniu tu stacji metra było bezpośrednie z nią połączenie przebiegające pod ziemią. Biurowa powierzchnia wynosi tutaj niemalże siedemdziesiąt tysięcy kilometrów kwadratowych.

Warszawskie Centrum Finansowe to kolejny z budynków zaliczanych do najwyższych nie tylko na terenie stolicy, ale ogólnie w całym kraju. Całkowita jego wysokość wynosi bowiem sto sześćdziesiąt pięć metrów. Składają się nań w sumie trzydzieści cztery kondygnacje. Obiekt jest zlokalizowany przy ulicy Emilii Plater. Zalicza się do grona najbardziej nowoczesnych budynków w stolicy. Powstał w latach dziewięćdziesiątych minionego stulecia, a prace przy nim trwały w sumie rok. Do użytku został oddany przed jedenastoma laty. Projektantem tego wieżowca było jedno z amerykańskich biur architektonicznych. Amerykańcy architekci przy sporządzaniu projektu współpracowali z polskimi specjalistami. W ramach ciekawostki podać można tutaj informację, iż budynek ten posiada swój własny punkt uzdatniania wody, dzięki czemu nie ma obaw i można ją spożywać prosto z kranu. Pierwsze sześć kondygnacji zajmują parkingi z miejscami dla niemalże trzystu pięćdziesięciu samochodów. Wszystkie pomieszczenia są klimatyzowane.

Tagi: , , , , , , , , , ,

Budowle drogowe

15 listopada 2009

Drogowymi budowlami są również drogi kołowe. Jak sama ich nazwa sugeruje, przeznaczone są one dla pojazdów kołowych. Tego rodzaju droga w znakomitej większości przypadków posiada utwardzoną nawierzchnię, wykonuje się ją między innymi z asfaltu albo betonu. Najczęściej takie utwardzenie składa się z paru warstw, nie mniej jednak czasami utwardza się jedynie gruntową powierzchnię. Droga kołowa składa się z dwóch podstawowych elementów. Jednym spośród nich jest jezdnia, drugim natomiast – znajdujące się po jej bokach chodniki przeznaczone dla pieszych. Drogi kołowe zawsze są znakowe w odpowiedni sposób. Oczywiście, ich budowanie wiąże się z przestrzeganiem określonych norm oraz przepisów. Historia dróg kołowych jest bardzo długa i sięga jeszcze czasów starożytnych. Pierwsze znane ludzkości drogi były zasługą Sumerów, aczkolwiek w starożytności ze zdecydowanie najlepszych dróg słynęli Rzymianie – niektóre spośród nich przetrwały zresztą do dnia dzisiejszego i to do tego w całkiem niezłym stanie.

Drogi rowerowe także zaliczane są do grupy drogowych budowli. Potocznie określa się je mianem ścieżek rowerowych. Jak sama ich nazwa wskazuje, przeznaczone są dla rowerzystów. Mogą być albo samodzielnymi drogami, albo częściami innych dróg. Obowiązkowo posiadać muszą odpowiednie oznakowanie. Przy tej okazji zaznaczyć należy, że droga rowerowa nie jest tym samym co turystyczna trasa rowerowa, chociaż bardzo często pojęcia te są utożsamiane. Turystyczny szlak rowerowy jest czymś zupełnie innym. W naszym kraju ilość oraz jakość ścieżek rowerowych pozostawiają bardzo wiele do życzenia. W porównaniu z wieloma krajami zachodnimi siec ta jest u nas rozwinięta bardzo słabo, w niskim stopniu. Chociaż w większości miast polskich obowiązek budowania dróg dla rowerzystów został wprowadzony (dla przykładu przy okazji wykonywania remontu jakiejś drogi), to jednak w większości przypadków przepis ten pozostaje tylko na papierze i nie wprowadza się go w życie,. Rowerowe drogi są u nas wciąż mało popularne.

Bariera energochłonna to jeden z rodzajów drogowych budowli. Spełnia ona funkcje ochronną, z tego też powodu bardzo często określana jest mianem bariery przeciwwypadkowej. Tego rodzaju budowle ustawia się na drogach posiadających przeciwległe kierunki jazdy – mogą to być dla przykładu autostrady. Z barierami energochłonnymi spotkać się można również na mostach oraz na drogach w górach. Budowle te odznaczają się charakterystyczną konstrukcją. Polega ona na tym, że jeśli samochód w barierę uderzy, to odbija się od niej i „powraca” znów na drogę. Nie zawsze się to jednak udaje i bariery zostają złamane przez samochód, a wówczas dochodzi do tragedii. Przyczyną tego jest niewłaściwa i zbyt słaba konstrukcja takiej budowli. Wyszczególnić można wiele typów przeciwwypadkowych barier. Nie mniej jednak każda spośród nich obowiązkowo musi spełniać określone przepisami normy. Umieszczenie bariery na drodze zawsze jest poprzedzone przeprowadzeniem całego szeregu testów. Absolutnie nie istnieje tu dowolność.

Tagi: , , , , , , , , ,

Katedra w Rouen i Strasburgu

12 listopada 2009

Rouen to francuska miejscowość położona w regionie nazwie Górna Normandia. Najważniejszym znajdującym się w niej obiektem zabytkowym jest katedra najświętszej Maryi Panny. Zaliczana jest ona do grona najwyższych na świecie kościołów. Najwyższa wieża mierzy sobie bowiem sto pięćdziesiąt jeden metrów. Przez czternaście lat kościół ten cieszył się zaszczytnym mianem najwyższego budynku świata – dopóki nie została zakończona budowa katedry w niemieckiej Kolonii. Katedra w Rouen słynie także i z tego, że w dziewiętnastym stuleciu sam Claude Monet namalował cykl składający się z niemalże trzydziestu obrazów przedstawiających ten właśnie obiekt. Kilka z tych dzieł do dnia dzisiejszego podziwiać można w jednym z paryskich muzeów. Wewnątrz katedry znajduje się grobowiec Ryszarda lwie Serce – jest w nim pochowane serce tego legendarnego już władcy angielskiego. Uwagę zwiedzających przykuwa również krypta pochodząca z jedenastego wieku. Odkryta została na pięć lat przed wybuchem drugiej wojny światowej.

Strasburg jest miastem położonym we Francji i słynącym z bardzo wielu rzeczy, między innymi z zabytków. Jednym z nich jest Katedra Najświętszej Marii Panny zaliczana do najwyższych tego rodzaju obiektów na świecie. Jej budowę rozpoczęto w latach siedemdziesiątych dwunastego stulecia. Zajęło to łącznie dwieście sześćdziesiąt trzy lata. Wcześniej w tym samym miejscu znajdowała się inna świątynia, jednakże ta uległa spaleniu. Wieża wspominanej katedry liczy sobie na wysokość sto czterdzieści dwa metry. W związku z tym przez bardzo wiele długich lat – bo aż dwieście czterdzieści dziewięć – był to najwyższy budynek na ziemskim globie. Katedra w Strasburgu od stuleci stanowiła wspaniałą inspirację dla kolejnych pokoleń artystów. Pod względem architektonicznym łączy ona w sobie cechy późnego stylu romańskiego oraz dwóch odmian gotyckiego, a mianowicie francuskiej i niemieckiej. To jeden z najchętniej odwiedzanych obiektów zabytkowych w mieście. Po dziś dzień uchodzi również za symbol Alzacji.

Tagi: